Otra vez dolor.
Esta noche he visto como dos de las personas que más aprecio se estrellaban contra la pared, una y otra vez hasta desaparecer. Resulta doloroso, a pesar de que ya debería de estar acostumbrado.
Supongo que sucede como con las picaduras de los insectos, a las que uno se va sensibilizando a lo largo de los años hasta terminar por contraer una alergia. Puede que ahora ya no sea gracioso. No me conozco.
La próxima noche el proxeneta seré yo.
xullo 4th, 2008 at 11:55 am
la desaparición fue momentánea
xullo 4th, 2008 at 1:44 pm
Espero que non cunda o pánico. Non hai motivo para elo.
xullo 4th, 2008 at 2:29 pm
Don’t Panic. Bem.
O que ás veces ocorre cos sentimentos en desuso, é que se volven extraños e hai que readaptalos. É dicir:
W: The “pain-panic” command is deprecated; use “safe-pain-panic” instead.
And so…
{;>)
_o)
/\\
\ V LiGNUs