Para cumplir con parte do compromiso adquirido, aquí deixo o enlace ó manual de liña comandos de GNU/Linux.
Non pasa de ser un borrador inconcluso coa descripción dos comandos que considero máis útiles, pero estou seguro de que a máis de un lle resultará interesante.
Pos ná… aquí tedes o manual en cuestión.
Á fin rematou o curso. Non é que fora moi longo, pero o tempo adicado ó mesmo supuxo deter temporalmente outras actividades, como actuliazar o blogue.
Ainda así non foi a única cousa que me mantivo ocupado. Seguín a estudiar e escribir Python. Cada vez gústame máis. Estiven vendo os diferentes xeitos de empregar esta linguaxe para crear a aplicación do EGO. existe un engadido para o Apache. Ainda non rematei de estudiala, pero non remata de convencerme. O outro xeito de facelo é mediante os clásicos CGI; ainda que o primeiro xeito promete maior velocidade na execución do programa, fai que sexa necesario ter determinadas consideracións ó escribir a aplicación, o que resulta unha molestia para as persoas que podan participar no proxecto.
Outra tarefa en marcha é deseñar a proposta da informática na Escola. Manter os sistemas de un centro de formación sempre é complexo, pero só temos que determinar cal é a mellor opción.
Xa vou pola mitade da segunda parte do Criptonomicón. Sen dúbida é a novela que maior setisfacción me proporcionou de tódo canto teño lido. Recoméndollo a tódalas persoas que gusten do mundo da informática e a tecnoloxía… ainda que o seu maior atractivo non é a temática, nen as alusións ás tecnoloxías de comunicación, computación ou criptoloxía, senon o xeito no que está escrita e os múltiples fios argumentais que se desenrolan.
O reenganche das nenas co cole tamén ocupou parte da miña enerxía nas últimas semanas… e nesto incluo á nena grande, a que vai dar as clases.
E non só retomo o blogue, senon o curso de C, que quedou interrumpido para min durante o tempo que impartin en Milladoiro. ¡Xa teño algunhas tarefas que facer, ademáis de recuperar a materia perdida!.
Por certo, estou en debeda cos alumnos do curso de Milladoiro. Pouco a pouco irei completando o manual en OODocGal e teño que poñerlles un enlace desde aquí ó “Chuletario de comandos” de GNU/Linux. Esto último temán é aplicable ó manual de terapia floral. En canto os teña poño unha nova ó respecto.
Remato de subir ó wiki o manual de instalación de Ubuntu que preparei para os alumnos do curso. Que vos preste… e non dudedes en correxir/mellorar/ampliar.
Foi terrorífico. Ningún dos exemplos, nin unha soa das aplicacións que presentei na clase funcionou axeitadamente. Non sei porqué. Claramente hai problemas coa instalación de rede, pero iso non afecta cousas como facer unha copia de seguridade en local.
Este luns toca visitar a aula con antelación e buscar respostas concretas. A imaxe do Software Libre está en xogo.
Onte din unha charla no Centro Sociocultural de Conxo (CSC). Estaba englobada dentro das actividades da semana cultural. O caso é que desde a organización pretenderon dar unha gratificación os ponentes das charlas, así que a semana pasada recibin unha chamada do CSC pedindome unha fotocopia do DNI, do número de conta, e o número da seguridade social. Todo comprensible.
O interesante foi o que pasou uns dias despois, este mercores pasado. A eso das duas da tarde recibo unha chamada da empresa “nonsei que” que se dedica a “non sei canto”, de Burgos, referente á charla que vou dar o venres no CSC. O primeiro que penso é que de súpeto o mundo se volveu tolo e queren que vai a Burgos a dar outra charla, pero non. Resulta que o motivo da chamada, dinme, “é facer o contrato para poder ingresarme os cartos en pago por unha hora da impartición da charla”. Deixanme alelado.
Mentalmente fago unha recomposición de lugar: unha empresa de Burgos chámame para facerme un contrado para que de unha charla no CSC de Conxo de unha hora de duración pola que se me vai a pagar…
- Disculpe, ¿canto di que me vai pagar?
- Una hora. 18 euros.
… 18 euros. Ven… isto debe de ser unha broma. Así que o Concello contrata á xente que realiza actividades nos CSC mediante unha empresa de Burgos. Non teño nada en contra de Burgos, pero teño que entender que para que os 18 euros cheguen ó meu peto, necesariamente sairán 18+x cara Burgos, e é dificil de creer que non teñamos empresas en Compostela que se podan facer cargo dese traballo.
Non me quedou máis remedio que pedir á persoa que me chamaba que non seguise adiante co tema do contrato. Quero poder falar con tranquilidade cando me dirixa ó responsable da Rede de Centros Socioculturais. Entendo que este “mecanismo” de contratacións-pagos está instaurado desde antes das eleccións, pero agora el é responsable de que a cousa cambie.
Presupostos de miles de euros para finalidades varias que se van desgastando en intermediarios encargados de facer tramites e cubrir papeis, para que ó final as persoas que fan o traballo efectivo reciban unha porcentaxe mínima. Cartos públicos que van parar fora da do territorio. Administración burocrática, centrada en xustificar as súas accións de xeito legalista no canto de en buscar o máximo beneficio para a cidadanía.
A ver se nos poñemos as pilas, e desterramos este tipo de cousas de unha vez.
Estamos a venres. Quedaron de chamar o luns pasado. Tampouco pasaron o cargo polo banco.
É o mesmo problema que temos cando tratamos coa administración pública. Cando unha entidade adquire unhas proporcións tan desmesradas convirtese nalgo abstracto. Deixa de ter consistencia física para ser unha amenaza difusa sobre a que non se puede actuar.
¿Qué se supón que teño que facer agora?. ¿Chamar eu a “Fenosa”?. ¿Cal é o número de teléfono de “Fenosa”?. Eu só sei o número de teléfono no que falo cunhas persoas que se comprometen a chamarme para darme unha solución, pero que despois non o fan.
Supoño que este foi o camiño polo que os yankis adquirirono costume de arreglalo todo atraves de abogados. Do xeito máis amenazador e violento posible.
Eu que sei.
Una posibilidad que se nos estaba escapando a la hora de elegir el lenguaje para realizar nuestro proyecto es Perl. Esta noche fué una noche de comparativas y artículos.
Para mi sorpresa, existe uno de estos piques extranos en plan Gnome-KDE o Linux-BSD entre los usuarios fundamentalistas de Python-Perl. Una de estas discusiones eternas que consumen Megawatios de energía y generan largas discusiones en los comentarios de las anotaciones de los blogs.
A falta de experiencia, y despues de leer opiniones de uno y otro lado, tengo la siguiente impresión.
Resumindo: anoto “aprender Perl” en mi lista de prioridades. Es útil, práctico y muy atractivo, pero no es lo que necesitamos para este proyecto.
Ya van dúas clases de C ás que non podo asistir. Na anterior estiveron vendo os bloques e os operadores; onte non sei que materia tocou.
Por sorte, todo está a se rexistrar en video, así que en canto remate de impartir o curso de escritorio GNU/Linux, heime poñer ó día rápidamente.
En la empresa vamos a iniciar nuestro primer proyecto de software. Se trata de una apliacación web, orientada a proporcionar soporte económico a pequeños proyectos de software libre y redes sociales.
Una de las tareas previas de las que nos tenemos que ocupar es decidir que herramientas e lenguajes de programación vamos a usar… y no es para nada una cuestion trivial.
Podría parecer que hoy en dia las respuestas se encuentran enmarcadas dentro de Java o PHP… pero si uno se asoma a mirar un poco mas, la cosa no resulta tan evidente.
Uno de los requisitos para nuestro software es que debe requerir el mínimo de recursos del sistema en el que se ejecute. Uno de los problemas de los usuarios objetivos de la aplicación es conseguir hostings en internet con suficiente potencia pero asequibles, así que no tendría sentido proporcionar una herramienta que a su vez consumiese una cantidad de recursos considerables.
En este sentido lo ideal es emplear lenguajes compiladas, que nos dan un ejecutable que no necesita de entornos de ejecución, maquinas virtuales, interpretes y similares. El precio a pagar es una mayor dificultad en el desarrollo y en la depuración y mejora posterior del programa. Esto también puede ser un problema de cara a la aceptación de la aplicación por parte de los usuarios. En parte estos problemas poderían verse atenuados si existiese o se desarroyase unha framework o librerios que simplificasen las tareas de mejora posterior (¿librerias HTML para C?, seguro que ya hay algo de ese tipo).
Por otra parte sería necesario comprobar si realmente esto mejoraría el rendimiento en comparación con lenguajes interpretados como PHP o Ruby. Es de esperar que sí. Considerablemente. Lo que no tengo tan claro es si se reducirá la cantidad de recursos necesarios en el servidor.
Existe la opción intermedia de los pseudo compilados tipo Java, Flash y los lenguajes con soporte en .NET (Mono), que supuestamente deberían ofrecer rendimiento superiro al de los lenguajes interpretados, ofreciendo cierta facilidad en el la escritura de la aplicación gracias a las librerías incorporadas. El rendimiento de estas aplicaciones es internedio, pero tengo una gran duda respecto a los recursos que consumen.
Entre todo este tremendo follón, despues de descartes evidentes (no aceptaremos Flash como animal de compañía), aparece unha posibilidad curiosa: Python. Es un lenguaje interpretado, con gran cantidad de frameworks y librerías y que acepta fácilmente añadidosrealizados en C o el propio Python. Esto nos pone facil el tema de la escritura de la aplicación. Pero no solo eso, sino que ademas tenemos compiladores para
Mono que nos permitirían aumentar el rendimiento de la aplicación despues de haberla escrito de forma interpretada. Esto pinta bien… pero ¿podemos estrujar un poco más a la serpiente? ¿tenemos un compilador para Python a binario ejecutable?.
No me sorprendería. Vamos a verlo.
P.S. Dado el caracter dinámico de las variables en Python, resulta improbable que se llegue a realizar un compilador completo y eficiente para Python. Una alternatiba similar es Psycho.
Se trada de un “just-in-time (JIT) compiler” que hace una interpretación múltiple de las diferentes rutinas del programa, creando una compilación para las diferentes posibilidades de tipos de datos, de forma que se empleará la forma óptima compilada para cada circunstancia. Todo esto se consigue sin sobrecargar el código fuente de la aplicación.
Según la información ofrecida en el proyecto, se puede alcanzar una mejora en el rendimiento de entre 2 y 100 veces más, siendo un ratio tipico el de 4 veces mejor rendimiento.
Pero todo esto tiene un precio, el espacio de memoria requerido por la aplicación se incrementa desmesurablemente, lo que lo hace inadecuado para los objetivos de nuestro proyecto.
Se non te chega con pelexar para que o teu ordenador faga o que ti queres ou con atopar o xeito de chegar a fin de mes, podes empregar gbrainy para darlle un pouco máis de caña ó teu cerebro. Eu ainda non o probei, pero parece inevitable, non?.
P.D.: Non te deixes engañar ¿viches quén está detras deste software? ¿non o coñeces?… investiga, investiga… que algo atoparás…