Archive for Xullo, 2007

No me toques la monarquía

Sábado, Xullo 21st, 2007

Dinero + Sexo + Instituciones + Confort: Son las fuerzas que controlan nuestra sociedad occidental y a las personas que nos vemos inmersas en la misma. Y son los elementos que encontramos en la última portada prohibida de El Jueves. Un dibujo que caricaturiza a unos personajes públicos (el autor asegura que no se trata de quienes nosotros creemos) en pleno ejercicio de su sexualidad adulta y libre, mientras uno de ellos hace un comentario en el que se implican las ayudas de dos mil quini por niño y el hecho de que su función social, por lo menos, resulte una incógnita para la mayoría de la ciudadanía.

Bibujo por el que se secuestro el número del 18 de Julio del 2007 de “El Jueves” Pero… ¿por qué?. Lo que dice el tal Juez Del Olmo (curioso que se llame Juez dedicándose a eso) es que existe una ley que protege a “La Corona” de injurias que se puedan cometer contra ella. Me lo creo. Seguro que el lo sabe bien. Lo que me pregunto es si esa ley no estará donde sea que esté) para finalidades diferentes a esta. No se. Por ejemplo para evitar que algún medio de comunicación informativo (no una revista de humor) propague el rumor de que “La Corona” trama un complot para dar un golpe de estado militar. Propagar ese tipo de noticias falsas sí puede ser peligroso y justificaría que los maderos, los aceitunos y los paracas si hace falta se tiren encima de quien haya promovido la dibulgación de una patraña tan peligrosa. Que se monte este escandalo (y se gasten estes dinerillos y recursos públicos en movilizaciones para pasearse secuestrando revistas en quioscos) me parece una falta de responsabilidad (y sensatez) por parte del Del Olmo y quienes le hallan hecho caso.

Además… ¿a quién ofende la viñeta? , porque parece que “La Corona” en ningún momento solicitó que nadie hiciese nada, así que el Olmo este va por libre, el chaval. Se ve que el que está ofendido es el… o alguien que le puede apretar tanto las tuercas como para que haga este ridículo.

El tema del sexo está gastadísimo ya. No se… si fuese una foto sería mas comprensible todo el follón. El tema de la invasión de la intimidad y demás. Pero es un dibujo, hombre. No entiendo que en occidente, a día de hoy, una persona con estudios (se entiende que con cultura tambien) y madura (es de suponer) se escandalice por una escena figurada como esta. ¿Qué motivos puede tener?. ¿Algún trauma?. ¿Cuestiones religiosas?. En el primer caso… miles de personas no tienen por qué quedarse sin su número de El Jueves porque un único individuo se sienta sofocado al ver un dibujo. En el segundo caso, cada quien puede ser católico, musulmán, budista o pastafarista, pero no es buena idea ir por el muno intentando imponer tus creencias, que la peña se te revota.

El problema podría estar en la cuestión institucional. Puede que el Sr. Juan del Olmo, en un arrebato de inspiración monárquica se haya sentido en la obligación de proteger una institución vital para la vida civil de nuestro país. ¿No?. Por que si la Casa Real, descendientes directos de Dios, desapareciese… ¿que sería de nosotros?. Claro que viendo como se están poniendo las cosas, con la viñeta famosa publicada y comentada en medios de difusión internacional, lo más probable es que el Sr. Juez se haya visto impulsado por un ramalazo de espíritu republicano y esto sea un intento de derrocar la monarquía. Si es así, te esta saliendo de perlas. Ánimo… ya le darás explicaciones a Don Juancar.

La otra cuestión implicada es la monetaria. Más exactamente la cuestión del bienestar, que ya todos sabemos que los €cus no se comen. Y es que claro… hacer un dibujo del Principe ¿de Asturias? (¿pero no dicen que reinará en España?), hacer un dibujo, decía, de nuestro carismático Sr. Don Felipe preocupándose de temas monetarios mientras está a la faena… pues… no se… no tiene nada de malo. Pero dicen que el que se pica ajos come, así que puede que el Juez del Olmo tenga algún tipo de conflicto, digamos, ¿con lo que ingresa a fin de mes?. No creo. A fin de cuentas está demostrando que se molesta y se esfuerza, incluso demasiado, en hacer su trabajo.

No termino de entenderlo. Debe ser que el Sr. Juez ha creido captar alguna referencia a que Su ¿alteza, majestad, ussia? D.Felipe no ha pegado palo al agua en la vida. Bueno… si ha sido así será por que no lo ha necesitado, y si eso no se ajusta a la realidad, pues nada… con dejar correr el tema estaría olvidado en unas semanas, cuando sacasen el siguiente número de El Jueves. Desde luego, si llegas a oír algún tema de “Dios que te Crew” te va a dar el pasmo, Sr. D. Juez Juan.

Lo que realmente creo es que es una cuestión subliminal. Los conceptos de confort, dinero, sexo y poder, cuando se mezclan, pueden traer otra palabra a la mente de forma involuntaria: corrupción. Y claro, esta palabra hace saltar de forma instintiva a un buen Juez como Del Olmo. Pero te has equivocado de dirección hombre, el mordisco no lo hay que dar al que denuncia, sino al corrupto. Si te has quedado con las ganas despues del golpe fallido te invito a que te acerques por Galicia estas vacaciones. Por aquí puedes morder a gusto: entre politicuchos de tercera, inmobiliarias, entidades finacieras caciquiles, empresas sanguijuela y traficantes de primer, segundo y tercer orden podrás elegir a quien quieres morder. Así te mantienes ocupado y nos dejas a los demás que nos hechemos unas risas con El Jueves, mientras nos reimos de Dios, la Patria y el Rey.

Gobuntu: el camino hacia los ordenadores 100% libres.

Domingo, Xullo 15th, 2007

Una nueva variedad de sistema operativo se suma a la familia Ubuntu: Gobuntu. En este caso el matiz consiste en intentar excluir cualquier tipo de software o contenido que no sea libremente redistribuible o modificable. Pero non queda a cousa aquí. Mark Shuttlerworth inicia un proyecto para localizar el hardware perfecto para correr este sistema 100% libre.

La revolución.

Internet: propiedade privada

Venres, Xullo 13th, 2007

Podes empezar por ler estas cousas:

http://www.merodeando.com/2006/05/25-neutralidad-de-la-red

http://www.abadiadigital.com/noticia1526.html

http://dig.csail.mit.edu/breadcrumbs/node/132

É dicir, que en realidade Internet, hoxe en día, está composta pola unión de redes de múltimples empresas privadas. E estas empresas privadas, que coñecen a dependencia que se xenera na actulidade das suas redes, están desexando sacar o máximo partido deste poder.

Na miña opinión (que non ten máis validez que de calquer outro da rúa) os principais responsables da situación é a administración pública dos diferentes paises. A “moda” do governo non intervencionista que deixa todo en máns das grandes empresas. ¿Cómo é posible que o propietario dos médios de comunicación públicos sexa unha empresa?. É dicir, non son medios de comunicación públicos, senon medios privados, pertencentes a grandes empresas, que son explotados segundo as leis da especulación (na peor das suas acepcións) e o mercado. Un mercado no que non hai sitio para os pequenos, así que a competencia non é posible. ¿Ten algún sentido que R (ou calquera outro operador) tenda a sua rede de cable privada polas ruas (iso sí, coa axuda de subencións públicas que pasan a formar parte do capital da empresa privada) para que despois a cidadanía e mesmo o propio concello paguen por poder usar esa rede?. ¿Non sería máis lóxico que a rede a tendera o concello e cobrase ás empresas polo seu uso?. Cada quén opinará ó seu xeito.

A cuestión é que agora mesmo dependemos todos (incluso os governos) das redes privadas montadas con cartos públicos das grandes compañías de servicios de Internet. Esto non é novo. A outros niveis xa se teñen dado situacións parecidas, como cando Micro$oft pretendeu cobrar por empregar o Messenger. Claro, a fín de contas daquela a xente non coñecía alternativas e a única rede que permitia comunicarse dese xeito era a do xigante das fiestras. ¿Porqué non foi adiante o intento?. Por que en realidade sí había aternativas: O antiguo IRC e Jabber, sistemas de comunicación non xerarquicos nos que calquera pode montar un servidor que permita que a xente de todo o mundo fale libremente. E a clave está nesta liberdade. Se unha entidade dispon da exclusividade de ofrecer un servicio, tenderá a abusar dese poder, e o único xeito de defenderse de ese abuso é crear alternativas non xerarquicas e distribuidas, que poña o poder nas máns de todo o mundo. Isto é facil no caso do software (Software Libre), pero agora estamos a falar de redes físicas, de quilometros e quilometros de cables e de toneladas de cacharros con luceciñas que custan millons de €cus.

¿É posible crear unha alternativa distribuida e non xerarquica?. ¿Pode a xente da rua construir unha Internet máis real?. Eu creo que sí é posible. As tecnoloxías de comunicacións están no día a día. Os dispositivos que adoitamos manexar, cada vez máis cotidiáns, están treméndamente infrautilizados. Só ñe cuestión de entender outro xeito de empregar os ordenadores, os móviles, os puntos de acceso e routers inalámbricos. Quen sabe. Só é cuestión de que algunha cabeza quente se poña a funcionar para someter realmente ó oligopolio corrompido das comunicacións.

En Belxica a arte será só pra os ricos

Venres, Xullo 13th, 2007

Un tribunal (¿de inquisición?) obriga a un ISP (Tiscali) a que impida o tráfico dos P2P na súa rede. Esto, non podia ser doutro xeito, a petición da SABAM (a SGAE belga) que non quere que a xente intercambie a música dos seus “protexidos”. Teríamos que investigar cal é o precio da música no pais belga, e se a súa lexislación pena o intercambio de obras intelectuais mesmo se é sen ánimo de lucro. No noso país todos coñecemos o precio das creacións artísticas, especialmente dos discos, e todos sabemos tamén que no noso pais o SE NON HAI ANIMO DE LUCRO NON HAI DELITO.

Como informático, o que máis me preocupa é que nomee ó proveedor de servicios coma responsable de impedir o trafico de P2P. É algo así, para entendernos, como se encargan a AUDASA controlar e impedir na autopista a circulación de coches que transporten discos que van ser vendidos no top manta. Máis ou menos.

Ti mandas…

Xoves, Xullo 12th, 2007

Unha campaña:


Un lugar no que firmar:

http://www.avaaz.org/es/stop_the_clash/

E a Sagrada Familia non podería ser monoparental?

Sábado, Xullo 7th, 2007

É doado ler/escoitar opinións como as recollidas no blogue de Blas García. E eu enténdoos: A igrexa católica non está acorde ás ideas e esteticas actuais. Estou de acordo, pero coido que esto só se pode dicir como unha afimación, mais non coma unha crítica. A ver se me esplico.

Se teño ganas de formar parte de un clube de danza clásica, non debería de apuntarme no equipo de rugby. Podo facelo, claro, para iso son libre. Pero non debería de parecerme raro que o resto de persoas do equipo (que por certo, xa eran do equipo moito antes de que a min se me ocurrira apuntarme) non debería parecerme raro, decía, que os do equipo se neguen a xogar ó ritmo de Straus ou a empregar tutú no canto de colloeiras. Non sería moi lóxico criticalos por eso. Pódoos critiar por ter medo o contacto físico durante o xogo, por fuxir do esforzo físico, por descoñecer ou incumplir as regras do xogo ou por non respetar ós compañeiros, á afición, ós contrincantes ou ós xuices do xogo. Pero non por xogar con casco e non poñer moño.

Non sei se me entendedes. Se eres, queres ser, ou te sintes católico, pois se entende que estas de acordo cos preceptos de esa relixión (si, si, é unha relixión, non unha asociación) e que cumpres as suas indicacións e coincides nas suas actitudes. Se non é así quere dicir que non es católico. Poida que cristian… pero de outra rama: protestante, evanxelista, estudiante da sete lapas… tes para elixir. Mesmo poida que o tema do cristianismo non vaia contigo. O induismo, por exemplo, é máis flexible e variado, máis colorido… e o satanismo ten o seu aquel. Informate… a ver que atopas. Lembra tamén que para ter vida espiritual non é necesario pertencer a unha relixión, ok?.

Por outra parte, eu teño unha critica para as persoas que “bautizan”, “primocomunean” e “confirma” á sua descendencia sen ser en realidade católicos. Eu tamén cain no erro de casar pola igrexa no seu día, e recoñezo o mal que fixen daquela. A Igrexa Católica, non se conforma con representar (¿governar?) unha relixión, senon que pretenden influir nas cousas do mundo de xeito directo e contundente. Buscan manter unha influencia política e un poder económico que sempre posuiron. Esta influencia e poder acadana, en grande parte, gracias ó volume do seu “libro de socios”. Cada ceremonia que oficiamos na súa igrexa é un argumento que lles damos para empregar fronte a governos como o noso, que tan a gusto busca o xeito de compracer a tan ilustre institución. E claro… en realidade todas esas ceremonias son “de broma”.

Si, é certo que a Igrexa Católica fai moita obra de caridade. Os bancos e as caixas tamén. Pero é facil dar algo de limosna cando tes o peto a estoupar e ainda por riba contas con obreiros que traballan pola comida e a durmida… ou menos. Pensádeo ben. O non o pensedes nada. Según.

Coios ás agalgadas

Sábado, Xullo 7th, 2007

Coios ás agalgadas… e non me importa moito o que teñan que dicir. Pregúntome se moita da crispación que hai ó redor do tema da lingua non será culpa de tanta normativización. Galego normativo. ¿Iso que é?. ¿É posible un modelo no que a lingua é fabricada por unha élite de xeito sintético, para logo ser imposta ó povo ?. ¿Qué explicación se pode dar a que unha lingua mude ciclicamente concidindo cos cíclos sociais?. Iso non existe, meu.

Xa empezaron a amolar cando, de neno, chamaronlle “andoriña” á miña anduriña e “lapis” ó meu lápiz. Logo quixéronme quetar o meu “pra”. O pouco que me aprenderan na escola tíveno que desaprender no instituto. O sentimento é de frustración, e a culpa é toda miña, por lles facer caso.

Non meus reis, non. A lingua constrúena as persoas. Esta bén conservar e lembrar, investigar, enriquecer… pero a másima autoridade da lingua é a xente, a da rúa. ¿É posible algún modelo no que a academia recolla as incorporacións á lingua feitas polo povo?. ¿Resulta eso familiar?. Pero claro… non imos facer as cousas coma o “enimigo”. Estades enfermos.