Pois resulta que un bombeiro de Vigo decide, e acada, xuntar material para crear un corpo de bonbeiros local en Banda Acheh, zona de Indonesia afectada polo tsunami do 2005. Así de simple. Pasou por alí, comprometeuse a facelo, e agora vai de camiño para aló con máis de unha tonelada de material.
É un exemplo. Deses que din que agora non ten a mocidade. Tampouco é cousa de que todos nos poñamos a recoller material para montar parques de bombeiros en Indonesia, pero non está mal lebar adiante algunha iniciativa solidaria, a titulo individual, de cando en vez. Sennecesidade de delegar en ningunha organización.
O noso amigo José Torres apuntou alto e saiulle ben. Tardou dous anos. As cousas requiren tempo para facerse. Todas.
Moitas veces non é necesario apuntar tan alto. Nen tan lonxe. Ás veces chega con facer pequenas cousas no noso propio bárrio. Estar atento ás necesidades e problemas da beciñanza é fundamental. Unha rúa sen beirarúa, ou sen iluminar, ese semaforo que xa lle deu varios sustos a algún neno, esa familia que ten problemas para lebar ó neno ó colexio… ¿seguro que non podes facer algo?.
Leave a Reply