A semana pasada tivo lugar no Auditorio de Galicia unha mesa redonda adicada a pais e educadores na que se tratou o tema das redes sociais de Internet. As conclusións ás que se chegaron é que estas redes poden ser útiles e mesmo beneficiosas para os rapaces, pero non están exentas de certos riscos.Tódolos ponentes estaban dacordo con que a solución a ditos riscos non pasaba por negar o acceso a estos sirvicios, senon na prevención e nunha correcta formación.

As presentacións empregadas polos diferentes ponentes pódense descargar na páxina do Colexio Profesional de Enxeñería en Informática de Galicia.

meluco o decembro 26th, 2008

a partir de agora, o personal vai por aquí: http://diariodeunrecienrenacido.blogspot.com/

meluco o decembro 21st, 2008

http://www.moneymatterstome.co.uk/Images/Euro_notesCoins.jpg

Faluose moito de como o precio dos combustibles afectan ós precios das cousas, e é verdade. Do que non se fala tanto é de como o precio dos alugeres aumenta o precio das cousas. Eu teño que cobrar máis polo meu traballo do que en principio sería necesario para poder pagar o aluguer. En moitos comercios e establecementos de servicios o maior gasto é o aluguer do local. En definitiva, en boa parte o noso traballo vai parar a mans dos propietarios de locais. Non imos entrar no que aportan estas persoas e no xeito no que ¿cumpren? coas suas obrigas.

O precio dos combustibles é algo externo á nacion e o país. O dos alugueiros non. ¿Terá algún político o valor de meter man seriamente neste tema?.

Vivimos no pais das máfias legais.

meluco o decembro 15th, 2008

Unha amiga que é usuaria de Ubuntu desde fai pouco tempo (e espero que por moito tempo), preguntoume onde atopar temas para personalizalo, a miña resposta foi algo así:

A ver… tienes un par de páginas:

http://art.gnome.org/

http://www.gnome-look.org/

Preferiblemente usa la primera, pues tienen un control más estricto sobre la validez técnica de los contenidos. En la segunda página puedes darte algún pequeño susto que deje tu ordenador tuerto o cojo
temporalmente.

Como la instalación de los temas (así llaman al conjunto de elementos para personalizar el aspecto de las aplicaciones) no es tan intuitiva como podría esperarse, existe un programa que nos ayuda a hacerlo de
forma más sencilla. Se llama “Art manager” y para instalarlo solo tienes que ir al menú aplicaciones de la Ubuntu y seleccionar la última opción “Añadir y quitar”. Allí selecciona a la izquierda la categoría “otras” y

en la casilla de arriba a la derecha busca “art manager” o buscalo en la lista de aplicaciones. En el desplegable de arriba debes de tener seleccionado “Todas las aplicaciones disponibles”. Ver ilustración adjunta. Marcas la casilla a la izquierda de la aplicación y pulsas el botón aplicar cambios. Sigue las instrucciones, espera y ya tienes la aplicación instalada.

El icono de la nueva aplicación lo encontrarás en el menú sistema de Ubuntu, en “Preferencias”. Cuando lo abras verás una aplicación de lo más insulsa. Tendrás que ir al menú “Art” que te ofrecerá la posibilidad
de acceder a los temas para los diferentes elementos (fondos de pantalla, iconos, pantalla de inicio de sesión, etc.). Al acceder a cada lista de temas, se descarga la colección completa de internet y te
muestra la lista con una pequeña previsualización. Para instalar un tema solo es necesario seleccionarlo y pulsar el botón “Install” (eso resulta evidente, ya lo se).

Si no encuentras nada que te satisfaga, puedes probar con los temas que encontrarás en gnome-look, pero prefiero explicarte en persona como hacerlo para evitar líos.

E como isto pode ser algo que agrade a máis de un, aquí o reproduzo. Pasadeo ben.

meluco o decembro 15th, 2008

O pasado luns rematei o curso de introducción a Internet. Como non podía ser doutro xeito durante o curso os participantes tiveron a oportunidade de empregar GNU/Linux xunto con outro sistema. Moitos dos participantes amosaron interés polo debandito Linux, así que proporcioneilles unha copia do CD de instalación (en realidade fixérono eles mesmos desde o propio Linux, que é máis facil que facelo desde outros sistemas). O resultado final foi que alomenos cinco de dez alumnos instalaron, eles mesmos, Ubuntu GNU/Linux nos seus equipos. Ó final vai resultar que a xente non é parva.

meluco o decembro 14th, 2008

A ver… será que estoy yo sensible, pero he escuchado algunos comentarios que me han afectado un pelín.

Sobre el tema de follar. Lo que se entiende por follar, vamos.

Siento defraudar a según que personas de género femenino, pero cuando tengo ganas de follar, lo que se entiende por ganas de follar, mi mano derecha satisface perfectamente mis necesidades; probablemente mejor, siento decirlo, que cualquier persona que pueda estar leyendo esta nota o que llegue e leerla en el futuro pues acumula casi treinta años de experiencia en la labor de apaciguar mi líbido, curriculum que a estas alturas dificilmente nadie podrá igualar. Lo digo porque cuando se trata de ganas de follar el obgetivo final es quitarse las ganas de encima, y para eso me arreglo solo. Gracias.

Ahora bien. Existen otro tipo de actividades relacionadas de forma directa con la sexualidad para las cuales, segun me ha quedado patente, si necesito de la participación de otra persona, en mi caso preferiblemente de sexo femenino. Son actividades en las que se trata de compartir: de ofrecer y aceptar, por lo que la realización de estas actividades en solitario queda fuera de lo posible. Estas actividades a las que me refiero están poco o nada relacionadas con las ganas de follar. Más bien son incompatibles entre si.

Si con este comentario defraudo a alguna(s) persona(s), me alegro. A esta gente le recomiendo que en el futuro tengan en consideración que en realidad las personas de genero masculino son capaces de llegar a algo mas allá de follar, incluso de hechar un polvo, y que reducir a las personas a arquetipos simplistas, cuando se hace de forma radical y despreciativa, puede conducir a herir sensibilidades, dificultar relaciones e incluso a perder la posibilidad de relacionarse con personas que podrían conducirnos a conocer nuevas facetas de la naturaleza humana. Por supuesto no me refiero a mi, no vayamos a equivocarnos.

Poniéndonos algo más místicos, pensemos que los roles tradicionales masculino/femenino están cambiando de forma mucho más profunda y real de lo que lo han hecho hasta ahora. ¿Caeréis las féminas en las mismas tonterias en las que hemos caido los “machos” o hareis uso de la inteligencia y equilibrio que os caracteriza para actuar de forma más sensata?. El tiempo lo dirá. Ahora conducís vosotras. Para vosotros, chicos, id preparándoos. Nos toca aprender a mantenernos en segundo lugar. Eso tiene sus cosas buenas, pero a muchos nos costará adaptarnos.

Que tengais un buen dia todos/as.

meluco o novembro 27th, 2008

Ben… xa case podo dicir que estou mudado. Polo menos teño un recuncho de meu, no que me sinto agusto e no que dispoño das cousas necesarias para sentirme cómodo e facer a vida ó meu aire. Agora tocame atoparme a min mesmo e saber quén carallo son. Tamén aprender a vivir conmigo e cos demáis, sen deixar de ser eu. Despois de todos estos anos atópome que me faltan por aprender as leccións básicas. Imos aló. A min que me gusta tanto facer esquemas, agora tócame facer o esquema de min mesmo e do lugar que ocupo respecto á xente que me rodea. Vaime prestar.

meluco o novembro 12th, 2008

Luns, mercores e venres á mañá ando a darlles clase a este grupiño de individuos e individuas que teñen moita curiosidade por saber tódalas cousas que poden facer cun ordenador. O curso é de Internet, pero estamos adicando as primeiras clases a sentar un pouco unhas bases do emprego xeral do ordenador.

Hoxe andivemos a xogar un pouco coas memorias USB, camaras de fotos, MP3 e similares, e tamén coñecimos un pouquiño máis do que é Ubuntu e GNU/Linux. Xogando co movil sacamos esta foto. ¿A que están moi guapos e guapas?.

Un saudo para  

meluco o novembro 12th, 2008

Fai unhas semanas merquei un novo portátil. Quedei sen o que tiña e tiven que mercar outro. Un UPI, en realidade un MSI ó que lle puxeron unha pegata de UPI. A cousa é que fai algunha cousa rara coa carga da bateria e mais coa suspensión, e non teño claro se é culpa do aparato ou da Ubuntu que emprego.

Para telo claro deume por instalarlle Windows, para ver se así funcionaba ben, pero dito sistema operativo non era quen de atopar o disco duro do portátil se non lle aportaba un disquete cos drivers… o que é complicado porque o portátil non ten disquetera. O rapaz que mo vendeu proporcionoume un destos Windows “service pack 3″, que non son máis que Windows XP modificados para adaptarse ás preferencias de usuario. Neste caso a devandita versión incluía unha chea de drivers adicionais, así como aplicacións de uso común que se instalan durante o proceso de instalación do sistema operativo.

Púxenme ó chio, non sen antes facer unha boa copia de seguridade. O Windows tuneado detectou perféctamente as particións do disco, así que chegado o momento indiquei á aplicación de instalación que eliminase tódalas particións do disco duro… e tan ben o fixen que incluso borrei as particións do disco duro das copias de seguridade. Non estou afeito a que se vexan os discos duros externos conectados a portos USB durante a instalación do Windows, así que din por suposto que as particións que se vian pertencían ó disco duro do portátil e arrasei con todo. Borrei a información do portatil e as copias de seguridade que recén tiña feito. En principio quedaba sen nada.

Despois de sentir frio e calor e diferentes parestesias asegureime de que as particións dos discos realmente estaban borradas. Estábano. Un montón de datos e información. Un montón de traballos realizados ó longo de varios anos desapareceran. Ou non. Na teoria os datos seguen a estar no disco. Simplemente eliminei os índices nos que se indica qué áreas do disco pertencen a qué partición. En teoria é posible recuperar esa información.

Este é un tema, a recuperación de datos, do que nunca me preocupei demasiado. Pero agora tocaba ocuparse pola conta que me tiña. Votei man do ordenador de Edita e din con esta páxina. A miña salvación denominábase gpart. Collín o disco das copias de seguridade, conecteino ó portatil e procedín. Primeiro empreguei gpart para analizar o disco na busca de particións perdidas:

sudo gpart /dev/sdb

A imformación que amosaba coincidia co que era a antigua partición do disco. Unha primeira e única partición Reiserfs ocupando todo o espacio do disco. Tal e como se recomenda, repetín a proba 3 veces e asegureime de que os datos eran correctos. Despois, indiquei ó gpart que restaurase esos datos no disco:

sudo gpart -W /dev/sdb /dev/sdb

e tachán!!! por arte de máxia no meu escritorio aparece o icono que indica que teño un disco externo utilizable, e ó abrilo atópome con toda a información perdida-recuperada. Ó final foi fácil.

En realidade cometín un defecto no xeito de facelo, pois antes de empezar a facer experimentos co disco, debería ter feito unha imaxe do mesmo por se facendo probas remataba por destruir definitivamente o contido do mesmo. Tiven sorte, non me fixo falla.

¿E se o que perdín non é a partición senón algún ficheiro?. Nese caso toca buscar información sobre o foremost e o magicrescue.

Que tranquilo me quedei.

meluco o outubro 27th, 2008

Á fin chegou o Outono. E según Meteogalicia parece que para quedarse. As cousas póñense no seu sitio co tempo. ¿Co meteorolóxico ou co cronolóxico?. Tanto ten.