Cousas do Meluco

Os que visitaran últimamente a páxina de descarga de manuais do blogue xá se darían conta de que agora apunta a outro sitio de Internet: Safe Creative.

Non pretende ser un lugar para compartir ficheiros, ainda que sí da a posibilidade de compartir os ficheiros que se suban ós seus servidores. A idea de Safe Creative é a de proporcionar un xeito doado e gratuito de rexistrar a propiedade intelectual ou os dereitos de uso de calquera obra que se poda almacenar de xeito electrónico.

Para esto xa está o “Rexistro de Propiedade Intelectual”, pero os seus trámites son engorrosos, limitan os formatos de ficheiros que se poden presentar e é necesario pagar unha tasas. Safe Creative fai a función de rexistro de xeito gratuito e podes empregar o formato de ficheiro que prefiras, e formalizar o rexistro é tan doado como subir o ficheiro co contido que prentendes rexistrar.

¿Por qué é importante rexistrar as propias creacións intelectuais?. Porque doutro xeito dificilmente poderemos facer valer a licencia de uso que teñamos escollido para a mesma. Por exemplo, supoñamos que vimos de rematar un manual e que decidimos distribuílo baixo unha licencia Creative Commons Recoñecemento-CompartirIgual. Esto quere dicir que permitimos que empreguen o noso manual, e mesmo que fagan modificacións ó mesmo ou o empreguen para crear outros materiais, pero sempre e cando se nos recoñezan os nosos méritos e sempre que as copias e os traballos derivados se distribuan coa mesma licencia que o noso. Ben, todo estupendo, pero unhas semanas máis tarde nos enteramos de que algunha empresa está a empregar o noso manual. Cambiáronlle a portada poñendo o logotipo da empresa e o noso nome non aparece por ningún lado. Ademáis, engadiron na primeira páxina unha nota de copyrigh con tódolos dereitos reservados a nome da dita empresa. Evidentemente, estanse a pasar polo forro a licencia de uso que temos escollido para a nosa obra. Poñémonos en contacto coa “cuestionable empresa en cuestión” para pedir explicacións e nos din que o manual é seu, que veñen de rexistralo hai dous dias na oficina de propiedade intelectual e que nos demandarán se temos o descaro de distribuir o seu manual sen o seu permiso.

Fronte a un caso así non temos moito que facer. Sería necesario atopar probas que convenzan ós peritos e a un xuiz de que o manual o fixemos nós e que o tiñámos publicado antes de que esta empresa se apropiase del. Se tivésemos a precaución de ter rexistrado a nosa obra en Safe Creative, poderíamos descargar o certificado de Safe Creative no que se certifica que a obra con código “patatín” consta no seu rexistro baixo a nosa propiedade desde tal data a tal hora, e que dita obra pódese descargar dos seus servidores na URI indicada. Con esta proba, diante dun xuiz, as cousas cambiarían e a empresa tería que se retractar ou ser eles os que aporten probas de que crearon a obra con anterioridade a que nos a teñamos rexistrada.

En Safe Creative podedes rexistrar textos, música, imaxes… incluso entradas do voso blogue. Proporcionan ferramentas para poder rexistrar as entradas do blogue de xeito rápido desde o navegador ou poder rexistrar ficheiros directamente desde o escritorio do ordenador. Unha vez rexistrada a obra, pódedes obter unha imaxe que representa unha etiqueta, que podedes incluir nos documentos ou páxinas web. Na imaxe consta o número de rexistro da obra e a URI na que poder comprobar o dito rexistro. Durante o proceso de rexistro proporcionase a posibilidade de escoller entre diferentes licencias (de CC e GNU) para distribuir públicamente o noso traballo. Se no futuro cambiamos de opinión, poderemos escoller outra licencia diferente. Tamén se da opción a permitir descargar a obra públicamente. ¡E ainda están en fase de probas!.

Conclusión: antes de empezar a difundir as vosas fotos, textos, pinturas, fontes de aplicación, proxectos ou calquera outra obra vosa, pasádevos por Safe Creative para poder facer valer a licencia que vos teñades escollido para o voso traballo.

Rexistro de Safe Creative

Blogue de Safe Creative

P.S.: Para que podades ver o certificado que emiten, aquí deixo un. (enlace ó certificado)

Hoxe ás 17:30 quen o desexe poderáse achegar ó Centro Socio-Cultural José Saramago, en Vite para participar nun obradoiro prático de achegamento ó xa coñecido por todos “Linux”. Quenes asistades teredes a oportunidade de probar unha das últimas versións deste sistema, de coñecer o seu uso e mantemento básico e as ferramentas que incorpora para moverse por internet, para a oficina ou simplemente para xogar. Poderédes facer tódalas preguntas que consideredes oportunas sobre o tema e mesmo anotarvos para un vindeiro obradoiro no que quen o desexe poderá instalar este novidoso, atractivo e prático sistema operativo no seu ordenador.

Non é facil centrarse, desde logo. Na casa hai demasiado movemento e a escaseza de pelas o empuxan a un a andar a salto de mata. Ademáis, as arelas seguen a reclamar o seu espacio no tempo e súmanse á ansiedade.

Esta tarde mentras quentaba unha fideua para a cea das pequenas estaba tentando de rematar de montar o hosting de máquinas con UML. Montar un bridge nun servidor remoto desde unha sesión ssh non parecia moi boa idea e finalmente resultou ser moi mala idea, así que alguén vai ter que reiniciar ese servidor. Tamén era espectador activo dunha extraña instalación de Ubuntu sobre un RAID por hardware. Uns minutos despois un portatil chegaba á miña casa para montarlle os drivers que windows non ten. O que estaba pendente era o manual de seguridade (está casi maduro pero faltalle un chisco) o periodico do centro sociocultural e mais o curso de formación contínua. A aula de Vite para a charla e eu que sei qué máis cousas…

¿A qué ando? ¿a qué estou?.

O pasado fin de semana o meu benquerido Alfonso sentiu por primeira vez a sensación de ser pai. Os comentarios, os de sempr: que é algo dificil de expresar e que cambia o sentido e o sensentido de moitas cousas. E falando diso a conversa camiñou cara as cousa da educación e logo cara as da “mocidade de agora”. Alfonso, quen nos oira diria que imos vellos, pero non fagas caso, é so que temos máis vida en nós.

Rematamos falando da adrenalina. Do calor no sangue. De que na nosa mocidade sentiamos as amenazas relativas do pai riguroso e o profesor disciplinario, co risco da perda dos privilexios acadados a base de transcorrer de anos e do esforzo de demostrar, ou de facer ver, ás veces, que eramos dignos de disfrutar dos mesmos. O sentemento de perigo fai verquer adrenalina que quenta o sangue e da vida. Agora a mocidade, moitas veces, parecera que tivera o sangue frio. Xa non se sinte o risco.

Estou moi ilusionado!!. Se todo sae ben, o próximo día 14 realizarase a proba de selección de alumnos para o curso de seguridade que impartirei para a Academia Pertiga, en Santiago. É un curso intenso, como adoitan ser os de FIP: de 9:00 a 14:00 tódolos dias ate mediados de setembro.

Se cres que che pode interesar o curso, podes descargar o programa oficial do curso. Ainda que o temario adaptareino ó perfil dos asistentes e o nivel de partida, no curso ticaránse os aspectos relacionados no programa, con maior ou menor profundidade. Como poderedes ver  temario inclue cuestións prácticas de instalación e mantemento de sistemas así como cuestións máis teóricas de sistemática ou lexislación. A academia conta dun obradoir, ademais da aula informática habitual, así que nos poderemos permitir realizar montaxes físicas de rede e equipos servidores, e así coñecer os detalles dos sistemas empezando pola capa física, os sistemas operativos e o servicios de rede.

Como non podería ser de outro xeito, desenrolaremos tódolos contidos do curso en sistemas GNU/Linux, ainda que non descuidaremos tampouco a plataforma de Microsoft (que lle imos facer, a mencionan específicamente no temario oficial), e dependendo das ganas que amosen os alumnos incluso xogaremos intregrar sistemas mixtos Windows/Linux.

Lembra que este ñe un curso de inserciñon profesional, así que está pensado para cubrir as ofertas de emprego existentes que solicitan este perfil profesional. As persoas que amosen maior nivel de capacitación ó longo do curso disfrutarán dun periodo de prácticas en empresa en diferentes entidades da cidade.

Este curso xa o estibera a preparar o ano pasado para impartir noutro centro de ensino, pero ó final non puido ser. Nesta ocasión xa fai un par de semanas que ando a preparar nos manuais e a descargar ferramentas de seguridade e de in-seguridade x-D.

Se che resulta atractivo non o penses duas veces e ponte en contacto coa academia para apuntarte á selección. Vémonos alí.

Para os que foron alumnos do curso de administración de Linux (e para os que non o foron), xa tedes dispoñible o manualiño de proxy inverso con balanceo de carga que quedara pendente no curso.

Para outro dia quedará mandar o correo para que todos se enteren, mentras se vos ides pasando a noticia entre vos, quedarei agradecido.

Disculpade polos erros mecanográficos que atoparedes, pero non me parei demasiado a correxir eses detalles. Teño que adicarme a preparar un curso de seguridade e non podo adicarlle máis tempo a esto. O mellor que podedes facer é mandarme unha nota cos erros que atopedes (páxina, liña e forma correcta da palabra) e así o imos correxindo entre todos; 62 ollos ven máis ca 2.

Agardo que vos preste.

O vindeiro luns empeza un curso de Linux para traballadores na forGA de Milladoiro. O horario é de 20:00 a 22:30 e rematará o día 16 de Maio. Os que poidades estar interesados poñedevos en contacto on forGA no Milladoiro.

Xa falei con anterioridade da iniciativa dos centros integrados. Naquel intre fixen a anotación como un recoñecemento a unha iniciativa que parecía racional e boa para o conxunto da sociedade. Desgraciadamente hoxe teño que retractarme.

O que inicialmente podería ser unha optimización de recursos estase a converter nun total desproposito; nun desvestir a un santo necesitado para vestir outro opulento e pouco milagreiro. No anterior comentário xa mencionei a falta de predisposición por parte de determinado tipo de profesorado para deixar de rascarse a barriga e poñerse a currar. A fin de contas eles xa teñen un soldo que en moitos casos reciben sen que ninguén lles esixa demasiado a cambio. Pois ben. Parece que o xeito en que se vai solucionar este problema é pagando a este profesorado o soldo que se lle estaba a pagar ós docentes dos centros privados.

Si. Os docentes públicos dos ciclos, ademáis do seu soldo, recibirán sobre 35 ou 40€ a maiores por cada hora impartida dentro das accións formativas dos planos FIP. E non digo que non teñan dereito a cobrar o seu traballo, pero e que xa o estaban a cobrar. Porque esta xente cobra igual en decembro e xaneiro, semana santa, e os tres meses de vacacións de vrao que no resto do ano.

En teoría ese tempo remunerado no que non imparten clases estaríano a adicar a outro tipo de actividades como a reciclaxe profesional, a preparación de material didáctico ou a planificación das futuras accións formativas. Pero referíndome a este sector de profesorado en concreto, iso non se cumple.

Ó final vai suceder o de sempre. As persoas que se esforzan en facer ben o seu traballo están demasiado ocupadas, así que serán os piratas mercenarios que buscan gañar o máximo posible co mínimo esforzo os que se pelexen por imparti estes cursos tan ben pagados. Mal para o estado, criador de sanguesugas, mal para os alunos, vitimas de docentes perezosos e desonestos, mal para os anteriores docentes dos planos FIP, que rematan na rua engrosando as listas do paro. Mal para as suas famílias. Mal para todos.

Hoxe rematei un curso que impartin para a Consellería de Presidencia, por encargo da empresa NextVision. Foi unha destas cousas medio apresuradas, sen que ninguén tivese a culpa. A semana santa unida á baixa dunha persoa mais unha falla no entendemento sobre o perfil dos alumnos ó que ia dirixido o curso. Un cúmulo de circunstancias, como se adoita dicir.

Remato flotando nun sentimento de satisfacción. Foi un destes cursos que te levan ó limite 0 deixan a un valeiro. Eran só 30 horas, repartidas en 8 dias. Tardei dous dias en darme conta do verdadeiro perfil dos alumnos e outro máis en recompoñer un novo temario acorde ás suas espectativas. Logo foron cinco dias de tensión preparando as prácticas e manuais a ritmo forzado; non me gustaría deixar de suliñar que precisamente en estos días quedei sen acceso a Internet en casa; paseos e máis paseos co ordenador ás costas buscando onde conectarme para poder descargar uns paquetes ou obter documentación.

Ó final a cousa non saiu tan ben como desexaría, pero tampouco saiu mal de todo. Rematamos facendo unha práctica na que construímos un controlador de dominio Samba sobre Linux, con autenticación contra LDAP e perfiles compartidos para Windows e Linux. Falo en primeira persoa porque os alumnos fan a práctica unha vez, pero os profesores rematamos facendoa unha ducia de veces xunta con eles; axudando a uns e aclarando dudas a outros. Algúns alumnos remataron, outros non. A miña intención era completar o curso con outra práctica máis, pero a enerxia non me chegou para enfrentarme ó reto tecnolóxico coa miña conexión de Internet amarrada ás costas, e a “a granxa de servidores HTTP tras reverse proxy, autenticación centralizada en LDAP, NAS sobre NFS e base de datos replicada” rematou nunha mera exposición teórica sobre os recursos de Apache para o proxy e o balanceo de carga.

Quero dicir desde aquí que sinto un inmeso agradecemento cara os alumnos deste curso. É gratificante poder dar clase a persoas de un certo nivel, e poder dar por supostas as miudezas básicas e lanzarse de cabeza a estructuras máis grandes. Sei que para a maioría resultou duro. Tamén sei que a maioría sacaron unhas cantas cousas en limpo. Non porque necesiten montar granxas de servidores ou dominios mixtos Windows/Linux, senon porque para facer estas cousas é necesario facer outras moitas, máis pequenas, que nos fan profundizar no sistema e aclarar os conceptos e os coñecementos que posuimos.

O curso resultou todo un reto, sobre todo polo precipitado. Aprendin moitísimo, en moitos sentidos. É unha lastima que non o puidese ter preparado cun pouco máis de calma, dispoñer de algunhas horas máis… Compañeiros ¡saúdovos!.

A Generalitat de Catalunya concursa o desenvolvemento dunha suite de aplicacións orientadas a facilitar o traballo dos autónomos e as microPEMEs. Isto está ben. Pero e que ademáis, algunhas das condicións técnicas que se especifican son:

• Basearáse en ferramentas estandar libres
• Deberá de empregar ficheiros .po que permitan a doada traducción da suite a calquera idioma
• Empregaranse estandares abertos para o manexo da información entre as aplicacións
• Deberá de ser multiplataforma: Linux, Windows e Mac OS
• Licenciaráse baixo GPL
• Desenrolarase nunha forxa pública: LaFarga.cat; o que permitirá abrir o desenrolo a terceiros
• A documentación da aplicación tamén se licenciará de xeito libre

Esto si que é amortizar unha inversión de cartos públicos e mirar polo progreso e a economía local. A ver se a Xunta de Galicia toma nota de una vez.